Manni finnst stundum að fólk eigi erfitt með að gera sér grein fyrir prósentutölum.

Sérstaklega
í tali um hagfræðileg viðmið.

Líkt og voru notuð um skaðsemi Davíðs Oddsonar og ástarbréfa hans.

Þar
kom fram að bara sá skaði hefði verið 11%
af landsframleiðslu.

Landsframleiðsla eru verðmæti þeirrar vöru og þjónustu
sem sköpuð eru hér á landi.

Og í þessu tilfelli var þetta meira
en tvöföld landsframleiðsla sjávarútvegs 2008.

Eða örlitlu minna heldur en öll landsframleiðsla
iðnaðar á sama ári.

Eða næstum því jafnmikið og landsframleiðsla sjávarútvegs 2009 þegar allt
var farið fjandans til.

Ef maður vill skilja þetta betur, prófið að taka allan fisk sem veiddur
var á þessum árum og hendið honum aftur í sjóinn eftir að það er búið að gera að honum.

Eða allar
iðnvörur framleiddar hér og urðið þau ofan í nálægasta eldfjall efitr framleiðslu án þess að fá krónu
fyrir.

Sjáið þið þetta fyrir ykkur?

Og við erum ekki einu sinni byrjuð að taka með inn
í þetta allan hinn fjárhagslega skaðann vegna Davíðs Oddsonar hvort sem það er lánið sem hann henti í
Kaupþingsmenn rétt áður en bankinn var yfirtekinn, fastbinding krónunnar við evru þegar allt hrundi og
efnahagsstefnu hans sem leiddi til Hrunsins.

Svo er það spillingin, óréttlætið, ójöfnuðurinn,
ónýtir innviðir samfélagsins, Írakstríðið og allur sá skaði  sem erfitt er að reikna út frá landsframleiðslu.

Er
ekki kominn tími til þess að farið verði að höfða mál gegn manninum eða á hann að vera stikkfrír við
að taka afleiðingar gjörða sinna?

Nokkuð sem yrði algjör óhæfa því yfirgengilega dýr er hann
orðinn íslensku þjóðinni og það án þess að vera orðiinn allur.

Og á eftir að verða okkur kostnaðarsamari
áður en yfir lýkur.

Morgunblaðsskrif hans eru góð vísbending um það.